ΝΑΤΟ – Ρωσία: “Πάγωμα” συνεργασιών

Crimea 1

 

Κατά την χθεσινή συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ αποφασίστηκαν τα νέα μέτρα κατά της Ρωσίας, ως συνέπεια της προσάρτησης της Κριμαίας. Εκτός από την ενίσχυση της Συμμαχίας στα ανατολικά της σύνορα, όλες οι πολιτικο-στρατιωτιές σχέσεις με την Μόσχα παγώνουν και η επικοινωνία με το Κρεμλίνο θα διατηρηθεί μόνο σε επίπεδο πρεσβευτών.

Αιτία της κλιμάκωσης είναι η αύξηση των ρωσικών δυνάμεων στα σύνορα με την Ουκρανία. Σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, στην περιοχή έχουν αναπτυχθεί 35-40.000 στρατιώτες, τεθωρακισμένα, αεροσκάφη, ελικόπτερα και πλήθος άλλων μέσων. Αν και μέχρι στιγμής δεν φαίνεται κάποια κίνηση που να συνηγορεί υπέρ της περαιτέρω ρωσικής προώθησης στα ουκρανικά εδάφη, εντούτοις επιτείνεται το κλίμα ανασφάλειας και δυσπιστίας προς την Μόσχα. Η τελευταία μάλιστα δήλωσε ότι απέσυρε ένα τάγμα, δύναμης 500 ατόμων από την περιοχή, αλλά η Συμμαχία διέψευσε ότι όντως κάτι τέτοιο πραγματοποιήθηκε.

Υπό αυτά τα δεδομένα, το ΝΑΤΟ κατά πάσα πιθανότητα θα αναπτύξει επιπλέον δυνάμεις στις χώρες-μέλη που συνορεύουν με την Ρωσία, ενώ θα αυξήσει το επίπεδο ετοιμότητας των δυνάμεων ταχείας αντίδρασης, τους κανόνες αντίδρασης και τις ασκήσεις.

Η Γερμανία διαμέσου του Υπουργού Εξωτερικών, Φρανκ-Βάλτερ Στάινμάιερ, δήλωσε ότι πιθανόν υπάρχουν μικρές ενδείξεις αποκλιμάκωσης, αλλά καμία από τις χώρες της περιοχής δε φαίνεται να συμφώνησε. Ο Εκπρόσωπος Τύπου της Καγκελλαρίας, Στέφεν Σέιμπερ, δήλωσε ότι, ο Πούτιν ανέφερε στην Μέρκελ κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας πως αποσύρει ένα τάγμα από τα σύνορα με την ανατολική Ουκρανία. Αντιθέτως, ο Πρόεδρος της Ρουμανίας, Τραϊάν Μπασέσκου, ανακοίνωσε ότι το Πεντάγωνο του ζήτησε να αυξήσει τον αριθμό των αμερικανικών στρατευμάτων και αεροσκαφών στη χώρα του. Η Πολωνία από την πλευρά της ανακοίνωσε ότι θα υποδεχθεί τις οποιεσδήποτε δυνάμεις θελήσει να αναπτύξει το ΝΑΤΟ στο έδαφός της.

Η δυναμική που αναπτύσσεται με αφορμή την κρίση στην Κριμαία είναι πολυδιάστατη. Η Ρωσία από την πλευρά της προσπαθεί να προβάλει την ισχύ της και να αναβιώσει το παρελθόν της. Από μία οπτική γωνία ήταν αναγκασμένη να το κάνει “άμεσα”, πρωτού η Ουκρανία ενισχύσει το δυτικό της προφίλ ή ακόμα και με την ένταξή της στην ΕΕ σε μελλοντικό στάδιο. Προς το παρόν απλά θα τηρήσει στάση αναμονής σε μια προσπάθεια να αφομοιωθεί η προσάρτηση της Κριμαίας, η οποία δεν θα είναι χωρίς επιπτώσεις. Όπως αναφέραμε και στις πρόσφατες δημοσιεύσεις μας, η Δύση θα προχωρήσει σε οικονομικά αντίμετρα, στα οποία η Ρωσία κάθε άλλο παρά αδιάφορη είναι. Ναι μεν υποτίθεται ότι έχει ως όπλο το φυσικό αέριο, αλλά μην ξεχνάμε ότι αυτό είναι και βασικό της έσοδο, με το οποίο καθορίζει την εσωτερική της πολιτική και το επίπεδο ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων. Από την άλλη επίσης, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι σε σημαντικό βαθμό η Ρωσία εξαρτάται από τη Δυτική τεχνολογία και τις άμεσες ξένες επενδύσεις. Καθώς η διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας ή άλλες αλλαγές απαιτούν χρόνο, θα δούμε τον ανταγωνισμό να εξελίσσεται σε βάθος χρόνου.

Επιπλέον, η προσάρτηση της Κριμαίας ανοίγει νέα ενδεχόμενα για το μέλλον, όπως η μεταφορά του ρωσο-κινεζικού ανταγωνισμού σε ζητήματα που θα μπορούσαν να αφορούν το γεγονός ότι η περιοχή του Βλαδιβοστόκ ήταν κινεζικό έδαφος το οποίο δόθηκε στην Ρωσία το 1860, μετά τον Πόλεμο του Οπίου. Τί θα μπορούσε να περιορίσει τους Κινέζους στο να εγείρουν τέτοιο ζήτημα; Και ναι μεν οι Ρώσοι μπορούν να παρουσιάσουν ως αντεπιχείρημα για την Κριμαία την υπόθεση του Κοσσυφοπεδίου, η Ελλάδα που στέκεται σε αυτήν την περίπτωση, αν αναλογιστούμε ότι η εισβολή στην Κύπρο είναι αντίστοιχης σημασίας; Πώς σκοπεύει η Ελληνική Κυβέρνηση να προωθήσει τα ελληνικά συμφέροντα όσον αφορά το Κυπριακό;

Η αναβίωση της ψυχροπολεμικής πολιτικής ισχύος, ως παίγνιου μηδενικού αθροίσματος, δημιουργεί και τις βάσεις για κλιμάκωση και λάθη που θα οφείλονται όταν οι μικροί δρώντες θα εκμεταλλεύονται τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων. Στην περίπτωση αυτή θα είναι οι εσωτερικές πολιτικές δυνάμεις στο εσωτερικό της Ουκρανίας και οι χώρες της Κεντρικής-Ανατολικής Ευρώπης που θέλουν να ισχυροποιηθούν έναντι της Ρωσίας, προσφέροντας “γη και ύδωρ” στο ΝΑΤΟ, το οποίο με τη σειρά του ανανεώνει το λόγο ύπαρξής του. Δηλαδή, πρόκειται για συνθήκες που οδηγούν σε πόλωση.

 

 

F-15K SLAM-ER

Ετικέτες: , , , , ,

Κατηγορίες: Διεθνείς Σχέσεις & Διεθνής Οικονομία

cube02

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Αρέσει σε %d bloggers: