DARPA: Persistent Close Air Support

Για την επιτυχία στο σύγχρονο πεδίο της μάχης είναι παραπάνω από απαραίτητο να μπορούν οι μαχητές να κατευθύνουν άμεσα, γρήγορα και με μεγάλη ευστοχία τα πυρά πλατφορμών ή συστημάτων, κατά κινητών στόχων. Ιδιαιτέρως για τον τομέα των αεροπορικών πυρών, παρά την εξέλιξη που υπάρχει στα μέσα, δεν υπάρχει ακόμα η απαιτούμενη ταχύτητα στην άφιξη των πυρών. Αλλά ακόμα κι όταν φτάσουν τα μέσα στην περιοχή ενδιαφέροντος, είναι χρονοβόρα η διαδικασία εξαπόλυσης των πυρών, αφού απαιτείται αναγνώριση του στόχου και της περιοχής και στη συνέχεια χρονοβόρα διαδικασία καθοδήγησης από τους επίγειους παρατηρητές.

Για την επίλυση του προαναφερθέντος προβλήματος, η DARPA ξεκίνησε το 2010 το πρόγραμμα PCAS (Persistent Close Air Support). Πιο απλά, στόχος του προγράμματος είναι να μπορέσει να δώσει τη δυνατότητα στους επίγειους παρατηρητές να γίνουν πιο αποτελεσματικοί, μέσω του διαμοιρασμού της ζωντανής εικόνας και των δεδομένων μεταξύ των πλευρών. Οι επίγειοι παρατηρητές θα μπορούν να επιλέγουν τα κατάλληλα όπλα των πλατφορμών, με τα οποία θα προσβάλλονται οι στόχοι, προκειμένου να αποφεύγονται οι παράπλευρες απώλειες και να χρησιμοποιείται η σωστή αναλογία πυρός ως προς τη φύση του στόχου.

Σε πρακτικό επίπεδο το PCAS θα προσφέρει τα ακόλουθα:

– Μείωση του χρόνου μεταξύ κλήσης για υποστήριξη και προσβολής του στόχου, κατά 10 φορές. Αυτό σημαίνει ότι από 60 λεπτά που απαιτούνται σήμερα, ο χρόνος θα μειωθεί στα 6 λεπτά.
– Απευθείας καθοδήγηση των αεροπορικών προσβολών από τους επίγειους παρατηρητές, μέσω επανδρωμένων ή μη αεροχημάτων.
– Μεγαλύτερη ταχύτητα και επιβιωσιμότητα για τις χερσαίες δυνάμεις.
– Χρήση μικρότερης ισχύος και μεγαλύτερης ακρίβειας όπλων κατά μικρών και κινητών στόχων, σε περιβάλλοντα με ελλιπή ορατότητα επί των στόχων.
– Τμηματοποίηση των μέσω, ώστε ακόμα κι αν ένα εξ αυτών παρουσιάσει πρόβλημα, να μη μείνουν χωρίς υποστήριξη οι μαχητές.

Το PCAS αποτελείται από δύο τμήματα. Το PCAS-Air και το PCAS-Ground. Το πρώτο μπορεί να τοποθετηθεί σε οποιαδήποτε πλατφόρμα, ως plug n’ play, αποτελούμενο από εσωτερικό σύστημα ναυτιλίας, σύστημα διαχείρισης όπλων και εμπλοκής στόχων, και σύστημα μεταφοράς δεδομένων. Οι αλγόριθμοί του είναι ιδιαίτερα εξελιγμένοι, ώστε να επιλέγεται η βέλτιστη πορεία προς τον στόχο, η βέλτιστη χρήση όπλων και η βέλτιστη τακτική άφεσής του. Η επικοινωνία με τα χερσαία τμήματα θα γίνεται μέσω του PCAS-Ground. Αυτό αποτελείται από φορητές ταμπλέτες με λειτουργικό Android και λογισμικό επίγνωσης της τακτικής κατάστασης.

Το πρόγραμμα χωρίζεται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη μεταξύ 11/2011 και 12/2012 που έχει ήδη παρουσιάσει επιτυχώς τις απαιτήσεις του συστήματος, την επίδειξη του τρόπου λειτουργίας του και την επιτυχή ανάπτυξη τεχνολογίας κατάδειξης στόχων. Η δεύτερη φάση (01/2013 και 12/2013) στοχεύει στο να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο του συστήματος, συμπεριλαμβανομένων και των αρχικών εργασιών επί των αεροσκαφών, καθώς και την επίδειξη του λογισμικού PCAS-Ground και της αρχιτεκτονικής τηλεπικοινωνιών. Τέλος, η τρίτη φάση (01/2014 με μέσα του 2014) αφορά την προετοιμασία και εκτέλεση των δοκιμών.

Στο πρόγραμμα, η Raytheon έχει το ρόλο της ολοκλήρωσης των επιμέρους συστημάτων της δεύτερης φάσης.

 

PCAS DARPA

Ετικέτες: , , , , , ,

Κατηγορίες: Αμυντική Βιομηχανία, Τεχνολογία

cube02

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Αρέσει σε %d bloggers: