Συρία: Εκκωφαντική ήττα για τον Κάμερον και την επέμβαση

Cameron Obama

Εκκωφαντικό θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας του Βρετανικού Κοινοβουλίου για το ζήτημα της επέμβασης στην Συρία. Πριν από λίγο έγινε γνωστό ότι το Κοινοβούλιο στο Λονδίνο καταψήφισε την όποια επέμβαση εναντίον της Δαμασκού. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν 285 κατά έναντι 272 υπέρ.

Δεδομένης της “θέρμης” με την οποία η Βρετανία προωθούσε μια επέμβαση κατά του Μπασάρ αλ Άσσαντ, το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα βαρύ για την κυβέρνηση Ντ. Κάμερον.

Όπως είχαμε αναφέρει και σε προηγούμενο δημοσίευμα είχε δημιουργηθεί ιδιαίτερη περιχαράκωση για το ζήτημα, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει από τη δύσκολη θέση, η Ουάσινγκτων και οι σύμμαχοί της, είναι είτε με την εξαπόλυση κάποιων πυραύλων Τόμαχωκ, εναντίον “στρατηγικών στόχων” και για την «τιμή των όπλων», είτε με την εμπλοκή της διαδικασίας στον ΟΗΕ. Βέβαια, όπως φάνηκε με το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, υπάρχουν πιο ορθολογικές φωνές εντός της Δύσης, οι οποίες κατανοούν τη σοβαρότητα ακόμα και του εκβιασμού εναντίον της Συρίας. Το σημαντικότερο είναι ότι ίσως η Βρετανία και άλλες χώρες, να βρίσκουν το άλλοθί τους για μη επέμβαση μέσα από τα Κοινοβούλια. Βέβαια, κάτι τέτοιο μένει να αποδειχθεί.

Η χώρα σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί Ιράκ, σε στρατιωτικό επίπεδο. Η γειτνίαση δε, με το Ισραήλ και την Τουρκία, και η εμπλοκή της Αλ Κάιντα, θα μπορούσαν να προκαλέσουν καταιγισμό αρνητικών εξελίξεων. Σε μια γρήγορη ανάλυση φαίνεται ότι αυτό γίνεται κατανοητό από τους Βρετανούς, που συνήθως κατανοούν καλύτερα κάποια δεδομένα στις διεθνείς σχέσεις, σε αντίθεση με την ελαφρότητα των ΗΠΑ. Το πρόβλημα είναι ότι η χρήση χημικών όπλων στην Συρία αποτελεί σημείο κομματικής αντιπαράθεσης, με αποτέλεσμα η διακυβέρνηση Μπ. Ομπάμα να προσπαθεί να βρει τρόπο απεμπλοκής από τη θέση στην οποία περιήλθε, εν μέρει από μόνη της, από τις πιέσεις που δέχεται από τους Ρεπουμπλικανούς και τις φωνές της Κοινής Γνώμης.

Σε στρατιωτικό επίπεδο η μέχρι τώρα κλιμάκωση δεν δείχνει κάποια ιδιαίτερη προβολή ισχύος, η οποία να προμηνύει επέμβαση εντός της χώρας (ακόμα και αεροπορικά), σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό. Σε οικονομικό επίπεδο, όχι μόνο οι Τόμαχωκ κοστίζουν ακριβά… αλλά και η άνοδος της τιμής των καυσίμων θα αποτελέσει σοβαρότατο εμπόδιο στην άκρως προβληματική διεθνή οικονομία. Ακόμα πιο ακριβή όμως αποδεικνύεται να είναι η στήριξη των ανταρτών.

Syria UK

Όσον αφορά την Ελλάδα, τα όσα λέγονται από την κυβέρνηση ότι η χώρα είναι εστία σταθερότητας, μπορούν να απορριφθούν εύκολα. Εστία σταθερότητας δεν είναι μια χώρα αδύναμη οικονομικά, στρατιωτικά, κοινωνικά και υπό εξωτερικό έλεγχο. Το αντίθετο. Όπως εστία σταθερότητας δεν είναι μια χώρα η οποία είναι απούσα από τα πάντα στην περιοχή της και της οποίας η φωνή δεν ακούγεται. Ούτε εστία σταθερότητας είναι μια χώρα η οποία δε συμμετέχει ουσιαστικά στη λήψη αποφάσεων και έχει αποσύρει τις Ένοπλές της Δυνάμεις από τις διεθνείς συμμετοχές.

Όσο για την υποτιθέμενη αναβάθμιση του “γεωπολιτικού…” ρόλου, η χώρα απέδειξε ότι ήταν απούσα επί επεμβάσεως στην Λιβύη. Εκτός κι αν η παροχή καλών υπηρεσιών, άνευ ανταλλαγμάτων, θεωρείται διπλωματία υψίστου “γεωπολιτικού” ρόλου. Ούτε αναβαθμίζεται ο ρόλος της Ελλάδας, όταν δεν έχει στείλει ούτε ένα στέλεχος της γραφειοκρατίας για διαμεσολαβητική πρωτοβουλία, πόσο μάλλον μια ναυτική μονάδα της όταν όλα αυτά συμβαίνουν δίπλα στην Κύπρο! Τυχαία διεθνοπολιτικά γεγονότα καλό είναι να μην παρουσιάζονται ως το απαύγασμα (ανύπαρκτης) διπλωματίας. Εξάλλου για ποιο πόλο σταθερότητας και ποια “γεωπολιτική” αναβάθμιση μιλάνε κάποιοι, όταν η χώρα δεν μπορεί να προστατεύσει τους Ορθόδοξους πληθυσμούς;

Οψόμεθα.

Ετικέτες: , , , , , ,

Κατηγορίες: Διεθνείς Σχέσεις & Διεθνής Οικονομία

cube02

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Αρέσει σε %d bloggers: