Κινέζοι στρατιώτες στο Μάλι; Η Κίνα θυμίζει στην Ελλάδα!

Τις τελευταίες ώρες δημοσιεύονται πληροφορίες που θέλουν την Κίνα να έχει προτείνει την παροχή στρατιωτικών δυνάμεων για αποστολή στο Μάλι, στο πλαίσιο της επιχείρισης του ΟΗΕ. Την πληροφορία δημοσίευσε και το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, επικαλούμενα διπλωματικές πηγές, αλλά το Υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας δεν επιβεβαιώνει τίποτα.

Οι ίδιες πληροφορίες ανέφεραν πως τις τελευταίες ημέρες διεξάγονται συνομιλίες μεταξύ Κίνας και ΟΗΕ για την αποστολή 500 ή και περισσοτέρων κυανοκράνων, εκ των οποίων τουλάχιστον 155 θα είναι του Μηχανικού. Η συνολική δύναμη του ΟΗΕ θα φτάνει τα 12.600 άτομα και αναμένεται να αναπτυχθεί στη χώρα τον ερχόμενο Ιούλιο. Η αποστολή θα συνενωθεί με τους 6.500 Αφρικανούς στρατιώτες που επιχειρούν ήδη στο Μάλι.

 

China parade 1

 

Διπλωματικά η πρόταση της Κίνας χαρακτηρίζεται ως “θετική”. Δεδομένου όμως ότι η Αφρική είναι και πάλι η “νέα” εστία ανταγωνισμού των σύγχρονων Μεγάλων Δυνάμεων, λόγω των πλουτοπαραγωγικών της πηγών , του μεγέθους της ως αγορά (έστω και με μικρή αγοραστική δύναμη) και της δυνατότητας για υπερκέρδη. Το Πεκίνο εδώ και πολλά χρόνια εμπλέκεται στη γειτονική μας ήπειρο, όπως επίσης και η Τουρκία. Για την Ελλάδα παραμένει μια κακή μετάθεση και μετά από μιά δεκαετία αναμένεται να αρχίσουμε να κατανοούμε την αξία της και να μη θεωρείται μια κακή μετάθεση ή ταξίδι μικρής επικοινωνιακής αξίας για τον εκάστοτε υπουργό.

Ένα απλό θεωρητικό παράδειγμα. Δεδομένου ότι καθημερινά ασχολούμαστε σε βαθμό κορεσμού με το τι κάνει η Τουρκία στο Αιγαίο, στην Θράκη και την Κύπρο, και με τα “γεωπολιτικά” αναγκαζόμαστε να είμαστε πάντα το λιγότερο ένα βήμα πίσω στην εξωτερική μας πολιτική. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι αν θέλουμε να αυξήσουμε την ισχύ μας έναντι της τουρκικής απειλής, θα πρέπει να στραφούμε όχι αποκλειστικά και μόνο στην απευθείας αντιπαράθεση, αλλά στο να κάνουμε εσωτερική και εξωτερική εξισορρόπηση, όπως αναφέρει η θεωρία των Διεθνών Σχέσεων. Αλλά ακόμα και για τους οπαδούς της γεωπολιτικής, αν και η Μαύρη Ήπειρος είναι εκτός “Heartland”, καλό θα ήταν να αναθεωρηθεί η θεώρηση, για ακόμα μία φορά, προκειμένου να μπορέσει να προλάβει τα νέα διεθνή δεδομένα. Όπως και να έχει πάντως, μόνο οι Διεθνείς Σχέσεις μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση του τι συμβαίνει στην Αφρική αυτήν την στιγμή (και όχι μόνο φυσικά), σε επίπεδο συστήματος, σε επίπεδο κρατών και σε επίπεδο ηγεσίας.

 

Heartland

 

Πώς θα μας φαινόταν λοιπόν αν η διπλωματία της Τουρκίας στην Αφρική είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξουν ψήφοι των Αφρικανικών χωρών υπέρ των τουρκικών θέσεων σε κάποιο διεθνή οργανισμό; Πώς θα μας φαινόταν αν οι τουρκικές εταιρείες κατάφερναν να βάλουν χέρι έστω σε μικρό ποσοστό ενεργειακών πηγών αποκτώντας φθηνή ενέργεια; Πώς θα μας φαινόταν αν τα φθηνά τουρκικά προϊόντα έβρισκαν πρόσβαση σε μια αγορά 1,1 δισεκατομμυρίων ανθρώπων εκ των οποίων σίγουρα όλοι δεν είναι φτωχοί; Ακόμα και ως εστία τρομοκρατικών οργανώσεων, η Αφρική, ιδιαίτερα η υποσαχάρια, έχει ενδιαφέρον διότι υπάρχουν αυτοί που προσφέρουν τις “υπηρεσίες” ασφαλείας τους, όπως πχ οι Ισραηλινοί. Πώς θα μας φαινόταν αν η Τουρκία αποφάσιζε να αναλάβει πρωτοβουλίες ασφάλειας, διαμεσολαβητικές ή άλλες, προς όφελος της “διεθνούς κοινότητας”, με αντάλλαγμα την υποστήριξη σε κάποια δική της διπλωματική αντιπαράθεση;

Ουσιαστικά μιλάμε για μια νέα αντίληψη στην ανάληψη πρωτοβουλιών εκ μέρους της Ελλάδας. Συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με τον εαυτό μας, θεωρώντας πως και οι άλλοι θα πρέπει να ασχολύνται με εμάς. Το να επαναλαμβάνουμε το παρελθόν μας έχει αξία για να θυμόμαστε και να μαθαίνουμε από τον πολιτισμό μας (αν και είμαστε ανίκανοι να μάθουμε, όπως αποδεικνύεται). Πώς γίνεται να υπενθυμίζουν οι πρωθυπουργοί μας τα περί εξωστρέφειας και ευφυίας των Ελλήνων, και οι ίδιοι με τις αποφάσεις τους να καταδικάζουν μια ολόκληρη χώρα στην εσωστρέφεια και τη μιζέρια; Πώς υλοποιούν στις ημέρες μας αντίστοιχες διπλωματικές πρωτοβουλίες με εκείνες της ανάπτυξης εμπορικών οδών και πολιστικών φάρων; Αν είχαμε τους ίδιους πολιτικούς στους αιώνες της Ιστορίας μας, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα υπήρχε η Αλεξάνδρεια, ούτε ο Φάρος της, ούτε η Βιβλιοθήκη της. Δεν θα υπήρχαν πολιτιστικές ανταλλαγές και ανάπτυξη των μαθηματικών με τους Αιγυπτίους, ούτε Β’ Ελληνικός Αποικισμός στις ακτές της βόρειας Αφρικής. Δεν θα υπήρχε Πατριαρχείο Αλεξανδρείας με το πλούσιο έργο του σε όλη την Αφρική. Δεν θα υπήρχαν τα ελληνικά ως επίσημη γλώσσα στα βασίλεια της Νουβίας και της Αιθιοπίας έως το 1.000 μ.Χ. Ούτε τα Κοπτικά και άλλες τοπικές γλώσσες θα γράφονταν με ελληνικούς χαρακτήρες στις εκτός Αιθιοπίας χώρες, ούτε θα είχαν μεταφραστεί ελληνικά εκκλησιαστικά κείμενα στις τοπικές γλώσσες της περιοχής. Ούτε θα υπήρχε η πολιτιστική επιρροή στο νότιο Σουδάν, στην Κοπτική Αίγυπτο, στην Ερυθραία και την Αιθιοπία.  Ίσως να μην υπήρχε και η κάποτε ακμάζουσα ελληνική κοινότητα της Αιγύπτου. Σίγουρα, όμως, δεν υπάρχει παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού και προβολή σημαίας στην Ερυθρά Θάλασσα, το Κέρας της Αφρικής και πέρα. Σε αντιστοιχία με το σήμερα, το πιθανότερο θα ήταν να ασχολούμαστε με επιδρομές βαρβάρων σε μια περιορισμένη γεωγραφική έκταση και μέχρι σήμερα να είχαμε εξαφανιστεί.

 

tayyip-erdogan-in-somalia

Ετικέτες: , , , , , ,

Κατηγορίες: Διεθνείς Σχέσεις & Διεθνής Οικονομία, Εξωτερική Πολιτική & Ασφάλεια

cube02

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Αρέσει σε %d bloggers: