Ο ηλεκτρονικός πόλεμος του 21ου αιώνα και ραντάρ αναπήδησης συχνότητας!

Ο σύγχρονος πόλεμος καθίσταται ολοένα και περισσότερο βασιζόμενος στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και στα δίκτυα. Έτσι δημιουργήθηκε μια καινούρια διάσταση στην οποία συγκρούονται οι εκάστοτε αντίπαλες δυνάμεις. Σαν ένα παιχνίδι γάτας και ποντικού ο πόλεμος σε αυτό το φάσμα είναι μια αέναη διαδικασία εξέλιξης νέων τεχνολογιών.

Οι νέες ή υπάρχουσες τεχνολογίες και το πως εφαρμόζονται μπορούν να δώσουν λύσεις. Η υπάρχουσα τεχνολογία αναπήδησης συχνοτήτων χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στους ασυρμάτους. Δηλαδή, είναι η τεχνολογία όπου ο πομπός κι ο δέκτης αναπηδούν με ταχύτατο ρυθμό ανάμεσα σε προκαθορισμένες συχνότητες. Αυτό γίνεται προκειμένου να μην μπορεί να γίνει παρεμβολή στις τηλεπικοινωνίες ή προκειμένου να μην μπορέσει ο αντίπαλος να τις υποκλέψει.

Φανταστείτε τώρα ένα ραντάρ που εκπέμπει σε συχνότητες αναπηδώντας σε ένα συγκεκριμένο φάσμα. Κάτι τέτοιο σημαίνει πως είναι δύσκολο να εντοπιστεί η συχνότητα εκπομπής (καταγραφή της), άρα είναι και δύσκολο να παρεμβληθεί. Η μόνη περίπτωση για να γίνει αυτό είναι με την εκπομπή σήματος υψηλής ισχύος σε ευρύ φάσμα συχνοτήτων, αλλά απαιτείται πηγή υψηλής ισχύος με υψηλές απαιτήσεις κατανάλωσης ρεύματος, ενώ είναι πάρα πολύ πιθανό να γίνουν παρεμβολές και στα φίλια μέσα.

Οι μηχανικοί της Curtiss-Wright Controls Defense Solutions στις ΗΠΑ, προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, εξελίσσοντας τα παραπάνω ραντάρ σε ψηφιακά προγραμματισμένα προσαρμοζόμενα ραντάρ. Αυτό διαθέτει εσωτερικά υποσύστημα ELINT (Electronic Intelligence) για να εντοπίζει τις εκπομπές σημάτων στην περιοχή του, οι οποίες πιθανόν να έχουν ως στόχο να το παρεμβάλουν. Μόλις γίνει αυτό, προσαρμόζει τη λειτουργία του βρίσκοντας “καθαρές” συχνότητες στις οποίες θα εκπέμψει ή χρησιμοποιεί άλλες μεθόδους για να “βγει” το σήμα πιο δυνατό σε σχέση με την πηγή παρεμβολής.

Με τη σειρά της, η τεχνολογία αυτή (Digitally Programmable Adaptive Radar) υιοθετείται κι από “γνωστικούς ασυρμάτους” (Cognitive Radio), που μελλοντικά φαίνεται πως θα κυριαρχούν στο πεδίο της μάχης. Δηλαδή, οι ασύρματοι από μόνοι τους θα εντοπίζουν αν γίνεται προσπάθεια για παρεμβολές. Αν ναι, θα προσπαθούν να βρουν τις “καθαρές” συχνότητες στον πομπό και το δέκτη, για να γίνει “καθαρή” αποστολή του σήματος.

Αν και ο ηλεκτρονικός πόλεμος είναι δύσκολος στην κατανόηση κρύβει έντονη γοητεία για όσους έχουν την υπομονή και τη διάθεση να ψάξουν.

 

Screen 1

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Κατηγορίες: Τεχνολογία

cube02

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Αρέσει σε %d bloggers: