Σιγκαπούρη: Εκπαίδευση Leo2 στην Γερμανία. Πού είναι η Ελλάδα;

Panzer Strike 1

 

Έχουμε ακούσει αρκετές φορές για σενάρια περί πιθανής εκπαίδευσης στην Ελλάδα των πληρωμάτων των χωρών που διαθέτουν άρματα Leopard 2. Όπως ακούμε και τα περί ευκαιριών για ανάπτυξη. Εντούτοις μας δημιουργούνται σοβαρότατες απορίες για τις ικανότητες της πολιτικής ηγεσίας να διεκδικήσει κάτι τέτοιο (εκπαίδευση επ’ αμοιβή) στη βάση συνεχούς προώθησης “πωλήσεων” και όχι σε αυτήν μιας επιτυχίας “πυροτέχνημα” που έτυχε, καλώς, κάποια στιγμή.

Όσον αφορά τα περί ανάπτυξης, το ερώτημά μας είναι πως θα επέλθει ανάπτυξη όταν χάνονται ή δεν στηρίζονται συγκριτικά πλεονεκτήματα ή πως περιμένουμε ξένους να μας βοηθήσουν στην ανάπτυξη, αφού η ανάπτυξη γίνεται στη βάση ανταγωνισμού. Κι όταν μπαίνει ο όρος ανταγωνισμός, εξηγούνται όλα.

Από τις 8 Απριλίου έως τις 21 Μαΐου διεξάγεται η άσκηση Panzer Strike, στο ΝΑΤΟϊκό πεδίο βολής στο Μπέργκεν. Η διοργάνωσή της είναι πρόσφατη, αφού φέτος διεξάγεται για πέμπτη συνεχή χρονιά. Ωστόσο, από φέτος θα εκπαιδεύονται και τα πληρώματα των αρμάτων Leopard 2SG της Σιγκαπούρης. Βάσει συμφωνίας των δύο χωρών (εντός του πλαισίου στρατιωτικής συνεργασίας που υπογράφηκε το 2005), η εκπαίδευση θα γίνεται δύο φορές τον χρόνο και θα μπορούν να συμμετέχουν και στην Panzer Strike όταν αυτή θα λαμβάνει χώρα.

 

Panzer Strike 2

 

Όπως δήλωσαν οι αξιωματικοί από την Σιγκαπούρη, τα πεδία βολής στη χώρα τους προσφέρουν μέγιστο βεληνεκές 800 μέτρων για την εκτέλεση βολών. Στην Γερμανία τους δίνεται η δυνατότητα να βάλλουν σε αποστάσεις 2.500 μέτρων. Το κυριότερο όμως, όπως ανέφεραν, είναι η δυνατότητα βολής κατά κινούμενων στόχων και να βάλλουν εν κινήσει, κάτι που είναι αδύνατο στην Σιγκαπούρη λόγω του μεγέθους της.

Η Ελλάδα διαθέτει πεδία βολής αρμάτων και το κέντρο εξομοιωτών για τα Leopard 2. Εξομοιωτή διαθέτει και ο σχηματισμός των Leopard 2SG της Σιγκαπούρης. Μάλιστα, αυτό που ανέφεραν οι εκπαιδευόμενοι ήταν η μεγάλη διαφορά που υπάρχει από την εκπαίδευση σε ένα ηλεκτρονικό σύστημα και σε αυτήν του πεδίου βολής. Λογικό… Επανερχόμενοι στα όσα αναφέραμε στην εισαγωγή μας θα τονίσουμε και πάλι τη δυνατότητα “μάρκετιγνκ” ή προώθησης “πωλήσεων”.

Σύμφωνα με τα “σενάρια”… η χώρα θέλει να πουλήσει υπηρεσίες στρατιωτικής εκπαίδευσης. Άρα, χρειάζεται να διαθέτει σύγχρονο πεδίο βολής το οποίο θα έχει κινητούς και σταθερούς στόχους, συστήματα καταγραφής αποτελεσμάτων (σίγουρα όχι απλώς μερικά κυάλια), δύναμη απεικόνισης, εκπαιδευτές διεθνούς προφίλ και αρκετά ακόμα, αντίστοιχα με αυτά των ανταγωνιστών στη διεθνή αγορά. Το διαθέτουμε;

Έχοντας αυτό το “προϊόν” θα πρέπει να υπάρξει κάποιος ο οποίος θα το πουλήσει. Αυτός μπορεί να είναι ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Άμυνας, ίσως ο Υπουργός Εξωτερικών, κάποιος από τους Αρχηγούς Επιτελείων, η πρεσβεία μας στην εκάστοτε χώρα, ο Ακόλουθος Άμυνας κτλ. Στο αν διαθέτουμε ικανά άτομα θα απαντούσαμε “ναι”. Δεν είναι όλοι ανίκανοι. Υπάρχει νοοτροπία “πώλησης” και αξιολόγησης του Πρωθυπουργού, των Υπουργών, των Αρχηγών, των διπλωματών κτλ με βάση συγκεκριμένους στόχους που τίθενται κάθε χρόνο και μετρώνται με σαφή κριτήρια; Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται πως όχι ή για να είμαστε πιο σωστοί, όχι και τόσο. Αν κάποιος θελήσει να αλλάξει κάτι, θα πρέπει πρώτα να απαντήσει ξεκάθαρα στο ποιοι είναι οι στόχοι της χώρας (συμφέροντα), ποια είναι η αμυντική πολιτική της χώρας (μιας και μιλάμε για στρατιωτική διπλωματία), ποια η εξωτερική πολιτική, πως όλα αυτά συνδυάζονται στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής και πολλά άλλα τέτοια ερωτήματα. Άρα, επανερχόμαστε στις ικανότητες της πολιτικής ηγεσίας, που πρέπει να συνδυάσει τους επιμέρους συντελεστές ισχύος, να καθορίσει προτεραιότητες, στόχους… κτλ.

Το αστείο για τις ελληνικές κυβερνήσεις, και τους πρωθυπουργούς που πολλά λένε στα περί πατρίδας αλλά επί της ουσίας κάνουν από ελάχιστα έως τίποτα, είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει βγάλει ούτε μια Λευκή Βίβλο τα τελευταία χρόνια. Όσο κι αν ακούγεται οξύμωρο, η τελευταία βγήκε επί υπουργίας Άκη Τσοχατζόπουλου. Όχι ότι έγινε κάτι, αφού πάντα υπήρχε η τάση στις κυβερνήσεις ο καθένας να κάνει ό,τι θέλει. Από τότε, όλοι ομιλούν για εθνικά συμφέροντα και για πατρίδα, αλλά στην πραγματικότητα κρύβονται, αφού τα γραπτά μένουν και βάση αυτών μπορεί να κριθούν.

Κάπου ανάμεσα στην έλλειψη οργάνωσης που επικρατεί αθέλητα ή ηθελημένα στον κρατικό (κομματικό) τομέα, ακούμε και κάποιες θετικές ειδήσεις. Αλλά, όπως αποδεικνύεται από την τροπή των πραγμάτων, η χώρα δεν κρατιέται από λίγους ευσυνείδητους. Τα υπόλοιπα που ακούμε, διαβάζουμε και βλέπουμε στην τηλεόραση, είναι ιστορίες για το κομματικό ποίμνιο και προσπάθεια διατήρησης στην εξουσία με επικοινωνιακά μέσα, ελλείψει επαγγελματικών ικανοτήτων.

 

Panzer Strike 4

Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

Κατηγορίες: Ένοπλες Δυνάμεις, Ασφάλεια

cube02

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Αρέσει σε %d bloggers: