Παπανικολής έγιναν… τα Βρετανικά Astute!

Αποκαλυπτικός κατα τη διάρκεια συνέντευξης στη βρετανική Γκάρντιαν υπήρξε ο διευθύνων του προγράμματος υποβρυχίων του βασιλικού ναυτικού ναύαρχος Σάιμον Λίστερ. Σε μια σειρά ειλικρινών δηλώσεων και παραδοχών ο Λίστερ παραδέχθηκε ότι η κλάση Astute αντιμετωπίζει προβλήματα πολλών ειδών. Πρώτον, προβλήματα σχεδίασης τα οποια εντοπίστηκαν μετά από τις πρώτες δοκιμές, δεύτερον, εξοπλισμός ο οποίος υπέστη βλάβες συχνότερα από το αναμενόμενο και τρίτον προβλήματα που οφείλονταν στις διαδικασίες ναυπήγησης. Σας θυμίζει τίποτα… ελληνικό (ή γερμανικό);

Το Astute έχει εξελιχθεί σε πονοκέφαλο για το Βασιλικό Ναυτικό. Το πρόγραμμα ξεκίνησε περίπου πριν 15 χρόνια και το πρώτο σκάφος βρίσκεται ακόμα σε φάση δοκιμών. Σειρά συμβάντων έχουν δημιουργήσει αμηχανία στην ηγεσία του ναυτικού. Το 2010 το Astute προσάραξε ανοικτά της Σκωτίας λόγω έλλειψης συστήματος ηλεκτρονικών χαρτών ενώ πριν από ένα μήνα το υποβρύχιο αναγκάστηκε σε έκτακτη ανάδυση μετά από εισροή ύδατος που προκλήθηκε από οξείδωση σε υλικά και εξοπλισμό κατώτερης ποιότητας από το προσδοκώμενο. Ταυτόχρονα, εμφανίστηκαν σημαντικές φθορές σε καλώδια μεταφοράς δεδομένων και τροφοδοσίας λόγω κακής ποιότητας των κατασκευών στήριξης τους. Τέλος, το δεύτερο σκάφος της κλάσης, το Ambush, αναγκάστηκε να αποστείλει κατα τη διάρκεια ελέγχων πλεύσης μήνυμα εκτάκτου ανάγκης δεδομένου ότι παρέμεινε ουσιαστικά ακυβέρνητο λόγω σοβαρών προβλημάτων στο σύστημα διεύθυνσης.

Τα παραπάνω περιστατικά, που δεν αποτελούν την πλήρη λίστα των συμβάντων, συμπληρώθηκαν και από το ζήτημα της μέγιστης ταχύτητας του υποβρυχίου το οποίο απασχόλησε έντονα και τα βρετανικά media. Η πληροφορία που «διέρρευσε» στα βρετανικά μέσα ενημέρωσης ήταν ότι το υποβρύχιο θα έπρεπε να επιτύχει κατα τη διάρκεια των δοκίμων ταχύτητα 30 κόμβων…. η οποία ποτέ φυσικά δεν επιτεύχθηκε. Από τότε, το ζήτημα της ταχύτητας χρησιμοποιήθηκε κατα κόρον από συγκεκριμένα ΜΜΕ για να περιγράψει ένα αποτυχημένο πρόγραμμα που αφορά στην πιο σημαντική προμήθεια του βρετανικού ναυτικού για τις επόμενες δεκαετίες. Το Astute έγινε έτσι το κύριο ζήτημα ενασχόλησης των απανταχού «αναλυτών» στις βρετανικές εφημερίδες (ναι, ακόμα και στις σκανδαλοθηρικές) όπου άρθρα γράφονταν σωρηδόν και κοινό τόπο είχαν την ανακρίβεια, την υπερβολή ή, το σημαντικότερο, την επικέντρωση σε ζητήματα δευτερεύουσας σημασίας αντί για την ανάλυση του πραγματικού πολιτικού, οικονομικού ή στρατιωτικού διακυβεύματος. Σας θυμίζουν όλα αυτά καθόλου τη γνωστή ελληνική ιστοσελίδα όπου το Type 214 έγινε «πιπίλα» καθημερινής ενασχόλησης, χλευασμού, γενίκευσης και παραπληροφόρησης;

Οπως αναμένονταν, ο ναύαρχος Λίστερ υποστήριξε ότι τα προβλήματα του Astute τοποθετούνται στο πλαίσιο της ενηλικίωσης του σκάφους και θα λυθούν, ενώ τα συμπεράσματα θα τροφοδοτήσουν κα τις αλλαγές σχεδίασης στα σκάφη που τώρα ναυπηγούνται. Εξαλλου, το Astute είναι ήδη το σκάφος που έχει υποστεί τους περισσότερους ελέγχους από οποιοδήποτε άλλο στην ιστορία του Βασιλικού Ναυτικού. Επιπλέον ξεκαθάρισε ότι το ζήτημα της ταχύτητας του σκάφους δεν έχει καμία σημασία γιατί αφενός δεν αποτελεί προτεραιότητα στη σχεδίαση αλλά δεν είναι και στοιχείο το οποίο μπορεί να δοθεί στη δημοσιότητα.

Η ιστορία του Astute έχει κοσμήσει (και μοσχοπουλήσει) στα βρετανικά πρωτοσέλιδα και έχει απασχολήσει ειδικούς και μη ειδικούς διότι ένα πρόγραμμα εξαιρετικής σημασίας για το Βασιλικό Ναυτικό σημειώνει καθυστερήσεις, παρουσιάζει προβλήματα και έχει υπερβεί κατα πολύ το κόστος. Δεν πρόκειται όμως γι το πρώτο βρετανικό ή διεθνές πρόγραμμα το οποίο εμφανίζει τέτοιου είδους αδυναμίες,

Το πρόγραμμα του δικτύου τακτικών επικοινωνιών του Βρετανικού στρατού Bowman επίσης παρουσίασε καθυστερήσεις, συνάντησε παρά πολλά προβλήματα ανάπτυξης, κόστισε περισσότερο από όσο προβλέπονταν και τελικά δεν ικανοποίησε τους χρήστες του όταν κατέστη επιχειρησιακό. Περίπου ίδια ήταν και τα προβλήματα στο σχεδιασμό και τη ναυπήγηση των αντιτορπιλικών Type 45. Αντίστοιχα, και χειρότερα, είναι τα προβλήματα του αμερικανικου F-35 και δεν χρειάζεται να αναφερθεί κανείς στο «ομιχλώδες» τοπίο των φιλόδοξων ρωσικών σχεδίων για νέα σκάφη και αεροσκάφη. Εκεί απλώς δεν υπάρχει ενημέρωση ή Τα ΜΜΕ απλώς ακολουθούν πειθήνια τις εντολές της εκάστοτε ηγεσίας.

Η ιστορία της ανάπτυξης οποιασδήποτε πλατφόρμας είναι μια επίπονη διαδικασία ενώ ειδικά στην περίπτωση των υποβρυχίων η πολυπλοκότητα του σχεδιασμού και οι απαιτήσεις σε εξαρτήματα και εξοπλισμό τα καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολα βιομηχανικά εγχειρήματα. Εφόσον λοιπόν οι καθυστερήσεις και τα τεχνικά πισωγυρίσματα κατά βάση δεν μπορούν να αποφευχθούν, είναι απαραίτητο η οργάνωση της βιομηχανικής παραγωγής αλλά και ο πολιτικοστρατιωτικός σχεδιασμός για τέτοιου είδους εξοπλισμούς να χαρακτηρίζονται από διορατικότητα, διαφάνεια και ετοιμότητα για όλα τα σενάρια. Κάτι που στην περίπτωση των ελληνικών Type 214 δεν έγινε σε καμία περίπτωση.

Ακόμα κι έτσι όμως, κι ενώ τόσες φορές ο προγραμματισμός του Παπανικολή παρέκκλινε από τα απαιτούμενα, ο πολιτικός (και δημοσιογραφικός) κόσμος της χώρας μας φάνηκε ανέτοιμος να διαχειριστεί τις εξελίξεις, να πάρει ώριμες αποφάσεις και να σταθεί υπεύθυνα και με ειλικρίνεια απέναντι στον πολίτη. Πολύ απλά, οι Έλληνες χειριστήκαμε ένα από τα πολυπλοκότερα εγχειρήματα της ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας με τη «σοβαρότητα» των βρετανικών τάμπλοιντ και την «υπευθυνότητα» του Ελληνα Μαυρογιαλούρου. Το ότι και οι Βρετανοί στις ίδιες παγίδες πέφτουν λίγη μόνο παρηγοριά μπορεί να μας προσφέρει.

;

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

Κατηγορίες: Αμυντική Βιομηχανία, Διεθνη

cube02

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Αρέσει σε %d bloggers: